Monument autorstwa Maksymiliana Biskupskiego przedstawia krzyż, który oplatają wznoszące się ku niebu dłonie. Wyrastają one z krzyża i przylegają do niego, stając się — w słowach samego twórcy — symbolem tożsamości i miłości do tego, co wielkie, wzniosłe i Boże. Forma dzieła nawiązuje do Crux Commissa, czyli krzyża w kształcie litery TAU, a zwieńczona jest Koroną 1000-lecia Amor Patriae Nostra Lex, będącą odwzorowaniem korony Bolesława Chrobrego, podtrzymywanej przez dłonie świętego Jana Pawła II i symboliczne dłonie Żołnierzy Wyklętych.
Krzyż został pomyślany jako narodowe imponderabilium i symbol duchowego zmartwychwstania narodu. W intencji Narodowego Pojednania w Prawdzie i Zgodzie wszystkich Polaków łączy on wiarę chrześcijańską z troską o polskie dziedzictwo oraz z polską racją stanu — suwerennością i niepodległością Ojczyzny. Jest Krzyżem Jedności, Pojednania i Jednania, dedykowanym wszystkim męczennikom, którzy ofiarą swego cierpienia dali świadectwo wiary, umacniając kolejne pokolenia. W tym sensie staje się on pieczęcią zjednoczenia narodów Europy Środkowo-Wschodniej, trwających od ponad tysiąca lat we wspólnym chrześcijańskim dziedzictwie kulturowym.
Po wywyższeniu 18 IV 2025 r. w Mszczonowie, w 1000-letnią rocznicę koronacji Bolesława Chrobrego, krzyż rozpoczął peregrynację po Polsce, zatrzymując się w miejscach związanych z martyrologią narodu. Zwieńcza on symbolicznie uroczystości Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Jak głosi inskrypcja przywołująca słowa świętego Jana Pawła II: „Krzyż znaczy życie silniejsze jest niż śmierć". W ten sposób Polska daje Europie i światu znak czasu — Signum Temporis — chrześcijański symbol zmartwychwstania w wierze dla życia w wolności i godności każdego człowieka.
