Obraz, osadzony w drewnianym zwieńczeniu ze złoconymi kapitelami, przedstawia moment objawienia Najświętszego Serca Jezusowego św. Małgorzacie Marii Alacoque — wizytce z Paray-le-Monial we Francji. W latach 1673–1675 Chrystus ukazywał jej swoje Serce płonące miłością do ludzi, prosząc o ustanowienie kultu wynagradzającego za ludzką obojętność i niewdzięczność.
Promienie światła płynące od Serca Jezusa ku klęczącej zakonnicy wyrażają dar łaski, który Chrystus pragnie rozlewać na cały świat. Jan Paweł II wielokrotnie nawiązywał do tego nabożeństwa — w encyklice Redemptor Hominis (1979) pisał, że Serce Zbawiciela jest centrum tajemnicy Odkupienia. Podczas kanonizacji św. Klaudiusza de la Colombière'a — spowiednika Małgorzaty Marii — papież przypomniał, że kult Serca Jezusowego pozostaje „odpowiedzią miłości na Miłość, która pozwoliła się przebić". Obecność tego obrazu w sanktuarium zaprasza wiernych do aktu osobistego zawierzenia Sercu, które — jak ukazuje scena — samo wychodzi naprzeciw człowiekowi.
